akdenizedebiyat.com | Akdeniz Üniversitesi Edebiyat Topluluğu

19 Nisan 2008 Cumartesi sabahıydı, sabahın en erken saatlerinden biriydi;

gün “aydın” olmuştu..

Bir masal-ı şehir bizi bekliyordu, bu kez yazılacak hikayenin baş karakteri,

Edebiyat Topluluğuydu…

Havalimanına varmış, yaklaşık bir saat kanatlanmıştık,

İstanbul’la buluşacaktık, bekliyordu…

İstanbul kimimize ilk kez, kimimize yeniden “merhaba” diyecekti, iki taraf da heyecanlıydı besbelli!

Evvela değerli usta Kemal Tahir’i ölümünün 35. yılında yad etmiştik,

Üsküdar’da Libadiye’de çok değerli dostumuz Arzu’nun davetiyle Marmara Eğitimciler Derneği Yazarlık Okulu’ndaydık, konuk ise gazeteci-yazar-şair Hilmi Yavuz idi...

Hilmi Yavuz, şiir türlerinden ve yazılırken nelere dikkat edilmesi gerektiğinden, neye şiir deyip neye denmeyeceğinden dem vurmuştu...

20 Nisan 2008 Pazar sabahı yine güneşliydi,

Antalya sıcağı İstanbul’a da gelmişti…

Bu kez konuk olduğumuz yer Boğaziçi Üniversitesi idi, evvela büyük destekçimiz

Odeon Tur’un İstanbul temsilcilerinden Mehmet Bülüç ile mezunu olduğu okulu gezmiştik.

23 Nisan, erkenden kutlanmaya başlanmıştı Boğaziçi’nde…

“İstanbul’da, Boğaziçi’nde…

Kapısından girmesi, kızını zorla everen babaya benzeyen bir yer…

Ve Türkiye’nin tek tip müzelerinden bir tanesi, İstanbul Oyuncak Müzesi’ndeydik…

Babasından kalma villayı, içinde yaşamaya razı olmadan topluma açan

Sunay Akın karşılamıştı bizleri…

Alkım Kitabevi’ndeydik…

21 Nisan 2008 Pazartesi olduğunda ise kahvaltının ardından Topkapı Sarayı’na gitmiştik…

Koskoca tarihimizin yattığı yerlerden biriydi ora, her gün yüzlerce ziyaretçisiyle daha da anlamlandırıyordu kendini, anlatıyordu…

Akşam olduğunda yine Odeon Tur’dan değerli ağbimiz Mehmet Bülüç’ün misafiri olarak bir etkinliğe katıldık, Cemal Reşit Rey’deydik…

İstanbul Üniversiteleri Öğrenci Kulüpleri güçlü bir dayanışma içerisinde konsey kurmuşlardı, Büyükşehir Belediyesi’nin desteğiyle yeni atılımlara imza atıyorlardı.

Gecenin davetlilerinden biri de çok değerli akademisyen-yazar İskender Pala’ydı.

Pala, Edebiyat Bölümü olmayan bir üniversitede gönüllü olarak kurulan Edebiyat Topluluğumuzu yürekten kutlamış ve hoş sohbetine sarmıştı bizleri…

Yıldız Teknik, Boğaziçi, Marmara Üniversiteleri’nden temsilci öğrencilerin yaptığı konuşmaların ardından inanılmaz bir müzik ve dans ziyafeti sunulmuştu.

Sahnede önce “Neşeli Günler Kumpanyası”, ardından “Karadeniz Halk Oyunları” ekibi

ve son olarak “Dolapdere Big Gang”

Cemal Reşit Rey salonundaki tüm öğrencilere baharın gelişini kutlatmıştı…

22 Nisan 2008 Salı günü olduğunda ise saat 12.00’de Hıncal Uluç’la randevumuz vardı,

bir kez daha buluşmuştuk, bu kez biz gitmiştik…

Keyifli dakikalar geçirdiğimiz Uluç’a sohbetimizin sonunda Evin, bazı kelimelere kelimelerle karşılıklar istemiş ve şu yanıtları almıştı:

Ben(Hıncal Uluç): En Büyük!

Anne: Anılar…

Baba: Kocaman…

Kardeş: Sevgililer…

Barış: Aahh Ah!

Savaş: Ben savaşçıyım!

Dost: Nerde? Az ama var!

Umut: Her zaman.

Olmazsa olmaz: Umut.

Aşk: Sondaki harfi çıkar!

Uluç’un 26 yıllık sekreteri,

çok sevgili insan Yasemin Sayın’la da sohbet etmiştik…

Sabah Gazetesi’nden ayrılmadan evvel haberleri sunma işi bu kez

Edebiyat Topluluğuna verilmişti…

Ortaköy’deki kumpir sefamıza Metin Uca da eşlik etmişti…

Yemeğin ardından diğer buluşmalarımız Leyla Umar ve Zülfü Livaneli ile olacaktı, Vatan Gazetesi’ne doğru yol aldık.

Beş gün boyunca bir an olsun o güler yüzünü bizlerden esirgemeyen Odeon Tur’un değerli kaptanı, Cengiz Ağbimizleydik…

Vatan Gazetesi’ne gelmiştik.

İlk ziyaretimiz, yılların eskitemediği çok değerli gazeteci-yazar Leyla Umar’aydı…

Umar, o kadar neşeliydi, o kadar ilgiliydi ki bizlerle, bir defa daha hayran kalmıştık…

Zülfü Livaneli ile de buluşacağımızı öğrenen Umar, hemen bizlere katıldı, hep birlikte aydın, apaydın bir insana doğru yöneldik; Livaneli’ye iade-i ziyarette bulunacaktık…

Kapıda bizi hoş tebessümü ve tanıştığına memnun olan haliyle Züleyha Ortak karşılamıştı, biz de çok memnun olmuştuk…

Livaneli, her birimize hasret dolu bakışlarıyla ve yüzünden hiç eksik olmamasını istediğimiz mutlu haliyle selamlamıştı.

Köşesini o gün henüz bitirmemiş olmasına karşın Edebiyat Topluluğuyla yaklaşık bir buçuk saat sohbet etmişti, Fatma ve Çağrı şiirler okumuştu, sorular sormuştuk.

Üniversitemiz Güzel Sanatlar Fakültesi Seramik Bölümü öğrencilerinin yapmış olduğu “Akdeniz Foku” hediye etmiştik.

10 Mayıs 2008 Cumartesi günkü

“Akdeniz Barış Gecesi”ni konuşmuş, heyecanla beklediğimizi anlatmıştık…

Bol kahkaha ve karşılıklı teşekkürlerle ayrılmıştık Vatan’dan…

Akşam olduğunda ise NTV stüdyolarına gelmiştik. Kıymetli gazeteci-yazar Can Dündar’ın hazırlayıp sunduğu “Neden?” programına izleyici olacaktık.

Programı izledikten sonra edebiyata, sanata ve en önemlisi dilimize göstermiş olduğu önemden ötürü Dündar’a plaket sunmuştuk, sohbet etmiştik, Akdeniz Barış Gecesi’ni anlatmıştık ve Akdeniz’de tekrar buluşma sözü almıştık.

Gün 23 Nisan 2008 Çarşamba olduğundaysa Çocuk Bayramı’nı çocuklar temsillerle geçirirken bizse kendi aramızda ve gözlerimizdeki parıltıyla bayram ediyorduk…

Dolu dolu beş gün geçirmiş olmanın keyfi çok çok başkaydı çünkü…

Bu ziyaretlere, bu keyfe, bu deneyime vesile olan, destek olan teşekkür edilecek, minnettar olunacak işte birkaç kurum ve kişi:

Akdeniz Üniversitesi Rektörlüğü,

Sağlık, Kültür ve Spor Daire Başkanı Adem Akyürek,

Odeon Tur,

Odeon Tur Genel Müdürü Vahit Petek,

Marmara Eğitimciler Derneği,

Hilmi Yavuz,

Hıncal Uluç ve asistanı Yasemin Sayın,

Leyla Umar,

Zülfü Livaneli ve asistanı Züleyha Ortak,

NTV çalışanları,